۱ دهن کجی
۲ تقلب
۳ شیطنت
۴ ؟؟؟
یک عدد داوود امیریان، طنزنویس، دارای مقادیری ته ریش، کت خاکستری، و عینک پنسی بنددار، در تالار اندیشه حوزه هنری، واقع در تقاطع حافظ و سمیه مفقود شده است. لذا از کسانی که از فرد نامبرده، در مکان نامبرده اطلاعی دارند، خواهشمند است با دادن نشانی، مژدگانی هنگفتی دریافت دارند.
لازم به اضافه است مژدگانی مذکور در هیچ صورت پس گرفته نخواهد شد.
ما هم البته تا اطلاع ثانوی آقای امیریان را در روز اختتامیه ندیدیم. اصلاً ما مگر مرض داریم که هی چشم بچرخانیم که یکی را ببینیم؟ اما ولی شنیدیم که حضرت استاد یوسف داوودی دامت تقلباته در پشت تریبون از آقای امیریان که آثارشان (توجه دارید که "شان" در آثارشان ایهام دارد، به چه قشنگی) را به دبیرخانه جشنواره طنز مکتوب رساندند، تشکر کردند. یعنی منظور این است که آقای امیریان داستان "وقتی آقاجان دستگیر شد"شان را که یوسف داوودی نوشته بود برای شرکت در جشنواره به دبیرخانه جشنواره رسانده بودند. البته این دلیل نمیشود چون این احتمال هم وجود دارد که آثار مربوطه توی پاکت بوده و آقای امیریان هم توی پاکت را نگاه نکرده بوده تا اثر خودش را بین آثار استاد داوودی ببیند (گند زدیم به ایهام، رفت). در این صورت چه جگری داشته این استاد داوودی که آثارش (دوباره نزدیک شدیم به ایهام) را داده دست صاحب اثر که برساند به دست دبیرخانه جشنواره. یعنی پیش خودش فکر نکرده که یک وقت ممکن است صاحب اثر چشمش به اثر بیفتد؟ خیلی جگر می خواهد واقعاً.
میماند یک نکته دیگر. و آن اینکه چرا موقعی که استاد داوودی پشت تریبون از استاد امیریان تشکر کرده که آثار (اصلاً بیخیال ایهام) را به جشنواره رسانده، آقای امیریان به این حرف اعتراض نکرده، و او را رسوا نساخته؟ جواب معلوم است. چون پیش از این گفتیم که ما هم مثل آقای عبدالجواد موسوی آقای امیریان را در روز اختتامیه ندیدیم. پس کسی که ما او را ندیدیم چطور میتواند بلند شود و به چیزی اعتراض کند؟ حتی اگر آن چیز تا این اندازه اساسی باشد که به یقه آبروی آدم چسبیده باشد. پس نتیجه میگیریم که کسی نباید شیطنت بکند و شیرینیها را بدل به تلخی بکند (این دیالوگ پلاتوی مجری برنامه خانواده نیست ها. مال یکی دیگر است).
همانطور که عرض کردیم این هم از این.
بعدالتحریر:
واقعاً چرا شیرینی ها را تبدیل به تلخی کنیم؟ اصلاً بیاید بازی کنیم. عمومصطفای حسنزاده دعوتمان کرد به بازی. البته ما نکته ناگفتهای نداریم چون از فرط صداقت که ماراست، قبل از این همه نکاتمان را گفتهایم. ولی با این حال فکر میکنیم و به زودی چند تا نکته پیدا میکنیم و به شما هم میگوییم.
این را گفتم که فکر نکنی دعوتت را رد کردهام.
گوش میکنی؟ مصطفا!
با تو ام ها!