با عرض معذرت از محمدعلی بهمنی
امید مهدی نژاد
اینجا برای از تو سرودن هوا کم است
دنیا برای از تو نوشتن مرا کم است
محمد علی بهمنی
اینجا برای از تو سرودن طلا کم است
من شاعری فقیرم واین سکه ها کم است
من دوست داشتم که ترقی کنم ولی
از هر طرف که رفتم دیدم فضا کم است
از تحت و فوق و پیش وپسم راه بسته است
فرصت برای توسعه و ارتقا کم است
در برکه های دشت جنون پا گذاشتم
دیدم که آبشان به لحاظ شنا کم است
صف بسته اند حاجت خود را قضا کنند
اما برای اینهمه شاعر خلا کم است
ای دل! بکوش گردنه ای دست وپا کنی
اینجا خلاف شایعه ها کدخدا کم است
هر چیز هرکه داد بگیر و طمع مکن
درگیر این مشو که زیاد است یا کم است
حتی اگر کم است زبان در دهن بگیر
هی غر نزن که آی چرا مال ما کم است
تکرار می کنم که برایت مهم شود:
من شاعری فقیرم و این سکه ها کم است
این بیت ها به جان شما خرج برده اند
تنها برایشان دو سه تا مرحبا کم است
آه، ای دبیر کنگرهی شعر و اشتها!
قربان دست تو، ولی آخر دوتا کم است